‫[صدای ترق و تروق آتش]
‫[جیرجیرک‌ها جیرجیر می‌کنند]
‫[صدای جغد]
‫یه تیکه دیگه بنداز تو آتیش.
‫فکر کنم همینجا خوبه.
‫آره.
‫[زن] مواظب باش.
‫این خوب به نظر میاد.
‫[پخش موسیقی ملایم و متفکرانه]
‫[زن] این داستان درباره من نیست.
‫این درباره یک بچه گمشده‌ست.
‫بچه‌ام که گم شده.
‫همه عمرم دنبال اون می‌گشتم.
‫ولی نمی‌دونستم چی به سرش اومده بود.
‫اون همینجوری غیبش زد.
‫[زن آه می‌کشد]
‫[زن] سفر طولانی و سختی بوده.
‫چون، قضیه اینه که،
‫پرونده دخترم حل نشده نبود.
‫تحقیق نشده بود.
‫و این منو عصبانی کرد.
‫ولی خشم محرکه.
‫رسیدم به جایی که باید این بچه رو زنده پیدا کنم.
‫اصلاً برام مهم نیست اگه مجبور باشم تمام دنیا رو زیر پا بذارم تا این کارو انجام بدم.
‫نمیتونی با چیز دیگه‌ای بدوی. میتونی با عصبانیت بدوی.
‫نیازی به غذا دادن نداره. نیازی به خوابیدن نداره.
‫ممکنه بکشتت. [خنده]
‫اگه می‌خوای یه کاری رو انجام بدی، حسابی عصبانی شو.
‫یه جوابی برای این پیدا می‌شه.
‫من می‌خوام پیداش کنم.
‫[موسیقی دراماتیک اوج می‌گیرد]
‫[موسیقی محو می‌شود]
‫[صدای جیک جیک پرنده‌ها]
‫[زن] تو اون شیطون رو بگیر.
‫-خوبه؟ -آره.
‫آماده‌ام.
‫[صدای برخورد لیوان‌ها]
‫من اِد رو تو سال ۹۱ ملاقات کردم. به روش قدیمی توی بار.
‫[خنده]
‫-[موسیقی متفکرانه پخش می‌شود] -[ادوارد] کتی لباس‌های بیمارستانی‌اش رو پوشیده بود.
‫اون به عنوان پرستار حرفه‌ای تو نیواورلئان کار می‌کرد.
‫و اون از بار رفت، و هیچکدوممون فکر نمی‌کردیم دوباره همدیگه رو ببینیم.
‫سه روز بعد دوباره به هم برخوردیم، و بعد از اون دیگه از هم جدا نشدیم.
‫اون کارشو ول کرد، یه تریلر یوال اجاره کرد،
‫همه وسایلش و سگش رو جمع کرد،
‫و از نیواورلئان تا این خونه تو ماساچوست رانندگی کرد.
‫و در راه، ما جلوی کلیسای دانشگاه ویرجینیا توقف کردیم،
‫و ما حدود ده هفته بعد از آشنایی‌مون ازدواج کردیم.
‫و این ۳۲ سال پیش بود.
‫[موسیقی محو می‌شود]
‫[ادوارد] ما حدود یه ماه ازدواج کرده بودیم
‫وقتی گفت که بچه داره،
‫و اون بچه رو برای فرزندخواندگی داده بود.
‫خیلی دلخراشه، تمام عمرم، من این کارو کردم،
‫که من اجازه دادم این اتفاق برای من و او بیفته.
‫[پخش موسیقی غمگین]
‫[کتی] خوشگل‌ترین بچه‌ای بود که تا حالا دیدم.
‫خیلی کچله. [خنده]
‫چشمای قشنگ.
‫من فقط ۱۶ سالم بود که دخترم رو تو سال ۱۹۷۴ به دنیا آوردم.
‫و داشت واقعی می‌شد که باید پوشکش رو عوض کنم.
‫باید بهش یاد می‌دادم چطور خودش غذا بخوره.
‫باید همه کارهایی که یه آدم بزرگ انجام میده رو انجام می‌دادم
‫که مطمئن نبودم بتونم انجامش بدم.
‫و من خیلی آسیب‌پذیر بودم.
‫و مامانم منو گیر انداخت.
‫و اون گفت، "باید بدیش به فرزندخواندگی."
‫«تو نمی‌تونی از این بچه مراقبت کنی.»
‫«نمی‌دونی داری چیکار می‌کنی.»
‫پس نمی‌دونستم چطور ثابت کنم که لیاقت بچه‌ام رو دارم.
‫و منو راضی کردن که...
‫قرار بود بهترین والدینی رو که می‌شه از طریق فرزندخواندگی داشت، پیدا کنه.
‫تا وقتی که اون رو به عنوان یه نوزاد رها کردم.
‫اگه نمی‌تونستم کار دیگه‌ای براش بکنم، این یکی رو می‌خواستم انجام بدم.
‫اون لایق اینه.
‫و من فقط عقب رفتم.
‫و دخترم رو گذاشتم بره تو سیستم فرزندخواندگی در نورفولک، ویرجینیا،
‫تا بتونه زندگی بهتری داشته باشه.
‫اون فقط نه ماهش بود.
‫در تمام زندگیم، همیشه به فکرش بودم.
‫ولی این یه فرزندخواندگی بسته بود،
‫پس نمی‌دونم چی به سرش اومد. هیچ‌وقت دنبال من نیومد.
‫[موسیقی محو می‌شود]
‫[صدای جیک‌جیک پرنده‌ها]
‫[کتی] سی و پنج سال بعد، در سال ۲۰۱۰،
‫این نامه رو از آژانس فرزندخواندگی گرفتم.
‫فکر کردم نامه‌ایه که میگه دخترم دنبال منه.
‫و من فقط گفتم، "وای. این داره اتفاق می‌افته."
‫[پخش موسیقی پرتنش]
‫به جاش فهمیدم که دخترم ۲۱ سال پیش گم شده.
‫در سال ۱۹۸۹، وقتی که ۱۴ سالش بود.
‫و بهم گفتن یه جسد ناشناس کنار یه مزرعه ذرت پیدا شده...
‫ممکنه بدن دخترم باشه.
‫من فقط... همه چیز، انگار، خالی شد.
‫[صدای کلیک دوربین]
‫و آژانس فرزندخواندگی بلافاصله بهم میگه
‫یه کارآگاه اومده بود که درباره این جین دو باهاشون حرف بزنه
‫و اینکه پلیس به دی‌ان‌ای من نیاز داشت تا بتونه شناساییش کنه.
‫[پخش موسیقی هیجان‌انگیز]
‫[کتی] منم بهشون DNA خودمو دادم،
‫و بهم گفتن باید یه مدت صبر کنم.
‫نمی‌دونستم چیکار کنم.
‫اون ۲۱ سال گم شده بود تا بالاخره منو پیدا کردن.
‫بنابراین نمی‌تونستم پشت اون کامپیوتر بشینم و منتظر بمونم تا DNA من تأیید بشه.
‫که اون بقایای اون بوده.
‫پس با پلیس و آژانس فرزندخواندگی تماس گرفتم.
‫ولی بهم نگفتن اسم جدید دخترم چیه که به فرزندی قبولش کردن،
‫از جایی که ناپدید شد.
‫چون من اونو برای فرزندخواندگی گذاشتم، هیچ حقی نداشتم.
‫پس نمی‌تونم برم بگم، "این دخترمه."
‫میدونی، من... من حق ندارم این کارو بکنم.
‫این باعث شد که بگم، "خودم می‌خوام در مورد دخترم بفهمم."
‫من فقط تولد دخترم رو داشتم.
‫به ادی گفتم،
‫"برو تو کامپیوتر و دنبال یه بچه گمشده نزدیک تولدش بگرد."
‫[ادوارد] فکر نکنم ده دقیقه هم صرف نگاه کردن به این سایت کرده باشم،
‫وقتی اون فرد گمشده رو پیدا کردم که تاریخ تولدش با دخترش یکی بود.
‫بیست و سوم ژوئن ۱۹۷۴.
‫[کتی] اسمش اولین نفر تو بخش افراد گمشده بود.
‫از اداره پلیس ایالت میشیگان.
‫من اسمشو گذاشتم الکسیس میراندا بجِر.
‫فهمیدم که اسمش به آندریا میشل بومن تغییر کرده.
‫و فهمیدم که اون توی همیلتون، میشیگان زندگی می‌کرد.
‫[موسیقی محو می‌شود]
‫منظورم اینه که وقتی بهش نگاه کردم، با خودم گفتم، "من اصلاً این آدم رو نمی‌شناسم."
‫یادمه یه نوزاد.
‫اما وقتی شروع کردم به نگاه کردن تو چشماش و فقط...
‫اون شبیه منه. اون مال منه. دختر کوچولوی من.
‫[پخش موسیقی پیانو غمگین]
‫ولی داشتم تو اینترنت دنبالش می‌گشتم تا پیداش کنم.
‫نتونستم اون یا والدین خوانده‌ش رو هیچ جا پیدا کنم.
‫هیچی.
‫[صدای تایپ]
‫[کتی] و منم تصمیم گرفتم یه صفحه فیسبوک به اسم "پیدا کردن آندریا ام بومن" باز کنم.
‫چون می‌دونستم بچه‌ها دنبال همدیگه می‌گردن
‫که با هم دبیرستان رفتن.
‫آستین‌هامو بزنم بالا برای یه کم کار.
‫چرا این لود نمیشه؟
‫گوش کن، من هیچ چیزی درباره کامپیوترها نمی‌دونستم وقتی این ماجرا شروع شد.
‫"خوش اومدید، بچه‌ها."
‫"اگه هر کدومتون دوست صمیمی آندریا بودید،"
‫خیلی دوست داریم ازت بشنویم.
‫لطفاً یه پیام خصوصی برامون بفرست.
‫این صفحه فیسبوک آندریا ام بومن رو پیدا کن. مرسی.
‫[پخش موسیقی متفکرانه]
‫یکدفعه همه چی شروع شد به اتفاق افتادن.
‫[موسیقی اندوهگین اوج می‌گیرد]
‫بلافاصله باهاش تماس گرفتم تا اطلاعات بیشتری به کتی بدم.
‫آندریا توسط برندا و دنیس بومن به فرزندی گرفته شد.
‫[پخش موسیقی تأمل‌برانگیز]
‫[Sue] خانواده ما واقعاً عاشقش بودن.
‫برندا دخترعموی شوهرمه.
‫ما با هم توی یه مدرسه توی ماسکیگن، میشیگان درس خوندیم.
‫[کریگ] برندا ساکت‌تر بود
‫و بیشتر تو خودش بود.
‫[Sue] برندا و دنیس وقتی که اون دبیرستانی بود، با هم آشنا شدن.
‫و عاشق همدیگه شدن.
‫احتمالاً اون اولین دوست‌پسر برندا بود.
‫آره. وقتی از دبیرستان فارغ‌التحصیل شد،
‫دنيس اون موقع تو نيروی دريايی بود.
‫[دنیس بومن] اما قبل از اینکه اصلاً وارد خدمت بشم،
‫به برندا گفته بودم
‫حدود یک سال قبل از اینکه برم اونجا، باهاش آشنا شده بودم،
‫بهش گفتم، گفتم، "ببین، وقتی از دوره آموزشی بیرون بیام،"
‫گفتم، "وقتی مرخصی بیام خونه،" گفتم، "حلقه‌ام رو قبول می‌کنی؟"
‫و همون لحظه‌ای که دیدمش، فهمیدم همونه.
‫[برندا بومن] ما تو سال ۷۱ ازدواج کردیم.
‫و اون تو سن دیگو مستقر شد.
‫ما شش ماه اونجا زندگی کردیم.
‫[Dennis] و من می‌تونستم محل خدمتم رو انتخاب کنم.
‫ما اومدیم به نورفولک، ویرجینیا.
‫[Sue] و اونا داشتن سعی می‌کردن یه خانواده تشکیل بدن.
‫[برندا] و در اون زمان،
‫به من گفتن که رحم دوگانه دارم.
‫"احتمال اینکه تو باردار بشی خیلی کمه."
‫و اون موقع بود که داشتیم برای فرزندخواندگی اقدام می‌کردیم.
‫[دنیس] و ما رو برد، مثل...
‫[آه کشیدن]
‫[] نمی‌تونم بگم چند سال گذشته
‫[صدای زنگ تلفن]
‫[برندا] یه روز صبح مددکار اجتماعی زنگ زد،
‫و اون گفت، "ما یه بچه برات داریم."
‫شش ماهه
‫فردای اون روز زنگ زد،
‫و گفت، "برندا، من اشتباه کردم."
‫گفتم، "نمیتونیم اونو داشته باشیم؟"
‫و اون گفت، "اون ده ماهشه."
‫منم گفتم باشه
‫[صدای کلیک کردن گوشی]
‫[برندا] ما آندریا رو به فرزندی قبول کردیم.
‫من قرار نبود هیچ بچه‌ای داشته باشم، و ما معجزه‌ی فرزندخواندگی رو تجربه کردیم.
‫[پخش موسیقی احساسی]
‫[] اون همیشه دختر باباش بوده
‫اون شیرین‌ترین بچه‌ای بود که تا حالا دیدی.
‫آره، آندریا یه... یه دختر کوچولوی شیرین بود،
‫اوه، یه هدیه از طرف خدا به این خانواده که نمی‌تونستن بچه‌دار بشن.
‫برندا و دنیس بالاخره از ویرجینیا نقل مکان کردند
‫برگشتیم به سمت غرب میشیگان.
‫هامیلتون، یه جامعه کوچیک‌تره.
‫[زن] همیلتون یه شهر آروم و خواب‌آلوده.
‫نزدیک به هلند.
‫[موسیقی تأمل‌برانگیز در حال پخش]
‫هیچ اتفاق بدی تو همیلتون برات نمی‌افته.
‫اساساً، پمپ بنزین، کلیساهای زیاد، مدرسه و یه خواربارفروشی.
‫این همون هامیلتونه، خلاصه‌ش همین بود.
‫تو یه شهر کوچیک زندگی می‌کردیم. همه از کار همدیگه خبر داشتن.
‫و تو باید می‌رفتی کلیسا.
‫اگه از اون قاعده خارج می‌شدی، بهت یه جور دیگه نگاه می‌کردن.
‫[سو] برندا و دنی هر یکشنبه می‌رفتن کلیسا.
‫هردوشون معلم مدرسه یکشنبه بودن،
‫و می‌خواستن خانواده‌شون رو بزرگ‌تر کنن.
‫[برندا] و بعد از چند سال،
‫من همیشه مریض بودم
‫یه روز دنی از سر کار اومد خونه و یه تست بارداری انداخت جلو.
‫و من گفتم، "آره، باشه."
‫ما یه دختر ۱۳ ساله‌ی به فرزندی قبول شده داریم.
‫و من نصفه شب بیدار شدم و گفتم، "خب، بهتره بگیرمش."
‫و بعدش فقط میرم... [نفس کشیدن]
‫در واقع، آخر هفته روز پدر بود
‫چون برمی‌گردم تو تخت و میگم، "بابا بیدار شو."
‫وقتی ونسا به دنیا اومد، آندریا خیلی خوشحال بود.
‫چه عالی. حالا اونا یه خانواده دارن.
‫[موسیقی محو می‌شود]
‫[سو] و بعدش در سال ۱۹۸۹، آندریا دبیرستانی بود.
‫[میشل] دبیرستان ما، کوچیک بود.
‫خیلی صمیمی بود، درست مثل جامعه.
‫[کیم] یه سری بچه‌های ورزشکار داشتیم، بعد یه سری هم گروه مسیحی‌ها بودن،
‫و بعدش اون بچه‌های خمار رو داشتی،
‫و بعدش تو آدمای طرد شده و بی‌اهمیت داشتی.
‫[با خنده] جمعیت منو هل دادن کنار.
‫[پخش موسیقی به سبک دهه ۸۰]
‫پسر، تو دهه هشتاد مدل موهای افتضاحی بود، خدایا.
‫یادم میاد، مثلا شب قبلش موهامو شستم
‫و بعدش باید با اسپری موی ریف اسپریش کنی، مثل اینکه موها رو پوش بدی، فرش کنی،
‫دوباره اسپری کن، بعدش بلند شو و فردا صبح دوباره انجام بده.
‫موهامون خیلی بزرگ بود. خیلی بد بود، واقعاً بد.
‫[کیم] آندریا خیلی باحال بود.
‫یادمه تو خونه‌اش بودم،
‫توی اتاقش بودن و گوش دادن به آهنگ‌های سیندی لاپر و مدونا.
‫[نامفهوم]
‫[کیم] معلومه که می‌دونی، توی یه اتاقی، رادیو رو بلند می‌کنی،
‫و تو شروع می‌کنی به کلی رقصیدن،
‫سعی می‌کنه بخونه "دخترها فقط می‌خوان خوش بگذرونن." [خنده]
‫[موسیقی کم‌کم قطع می‌شود]
‫[کیم] آندریا قطعاً اجتماعی بود.
‫در بیشتر مواقع، آندریا فقط می‌خواست دور و بر مردم باشه.
‫-[موسیقی غمگین در حال پخش] -[صدای خنده بچه‌ها طنین‌انداز می‌شود]
‫[میشل] بامزه بود.
‫یادمه تو مدرسه می‌گشتیم و خوش می‌گذروندیم.
‫یادمه لبخندش رو.
‫من یادم میاد.
‫[جنیفر] اون واقعاً، واقعاً خیلی تلاش کرد که هر کاری از دستش برمیاد انجام بده تا خوشحالت کنه.
‫فکر کنم می‌تونی بگی آفتاب‌پرست چون هی تغییر می‌کرد
‫با کسی که صحبت می‌کرد، هماهنگ بشه.
‫فکر کنم این باعث شد براش یه سری مشکلات پیش بیاد
‫تو بعضی رابطه‌ها، بعضی وقتا
‫چون خیلی تلاش می‌کرد با این شخص جور بشه
‫و بعدش رفتار یا حرفاشو عوض می‌کرد تا با بقیه جور دربیاد
‫و خودش رو مثل اون یکی کنه.
‫اون فقط می‌خواست مثل همه‌ی نوجوون‌ها جا بیفته.
‫[میشل] اون فقط، میشه گفت، یه نوجوون معمولی بود.
‫اون تو مدرسه خوب عمل نکرد.
‫چند بار به معلم‌ها جواب داد.
‫اون فقط یه... یه نوجوون معمولی بود.
‫[دنیس] ولی وقتی ۱۲، ۱۳ سالش شد،
‫انگار یه نفر یهویی همه چی رو عوض کرد.
‫[پخش موسیقی متفکرانه]
‫[دنیس] یهو دیدیم داره از خونه فرار می‌کنه.
‫اون داره از بچه‌های مدرسه مواد می‌گیره.
‫داره دزدی می‌کنه
‫اون داره دروغ میگه
‫یه روز از دست زنم عصبانی شد
‫و مشت‌شو از پنجره جلویی در رد کرد.
‫منظورم اینه که ما داشتیم می‌بردیمش پیش مشاور و این چیزا.
‫[افسر] روزی که آندریا گم شد...
‫چی یادت میاد که اتفاق افتاد؟
‫[برندا] دنی اون صبح بردش مدرسه.
‫یه موضوعی درباره یه گروه موسیقی بود.
‫رفت و او رو برداشت.
‫و آندریا با ما خیلی ساکت بود.
‫بعدش مجبور شدم برم سر کار. شیفت دوم تو لینکلن‌شایر کار می‌کردم.
‫[پخش موسیقی پرتنش]
‫[برندا] بچه رو پیچیدیم و بردیم،
‫تا آندریا بتونه تکالیفش رو انجام بده و بهونه نیاره،
‫"خب، داشتم بچه رو می‌پاییدم."
‫و دنی منو رسوند
‫[] وقتی اومدم خونه
‫از در جلویی رفتم تو.
‫خونه قفل نبود
‫[کلید کلیک می‌کند]
‫بچه رو برداشتم و روی مبل گذاشتمش.
‫رفتم بالا
‫صداش کردم
‫در اتاق خوابمون که قفل بود، شکسته شد و باز شد.
‫ما یه سری کیف کوچیک داشتیم برای شب موندن.
‫یه دست ازشون داشتیم، و یکی‌شون غیبش زده بود.
‫[برندا] پول مالیات بر درآمدمون رو گرفته بودیم.
‫بخشی ازش توی بانک بود، ولی یه مقدار پول نقد توی یه پاکت بود.
‫و اون رو توی کشوی لباسش قایم کرده بود.
‫اون رو برداشت
‫هرچی پول خرد تو قلک بچه بود رو برداشت.
‫و اون پالتوی بنفشش
‫[Dennis] برای همین سریع به پلیس زنگ زدم،
‫گفتم، "ببین، بچه‌م گم شده."
‫اومدن پایین. اومدن تو. گزارش رو گرفتن.
‫-[آواز غمگین] -[جیرجیرک‌ها جیرجیر می‌زنند]
‫[دنیس] اون رفته بود
‫[پخش موسیقی پرتنش]
‫در چند روز اول که گفتن آندریا گم شده،
‫مردم مراقبش بودن.
‫[Dennis] ما شکار کردیم و شکار کردیم.
‫ما ماشین‌های مردم رو قرض گرفتیم
‫و شبونه از هلند رد شدیم تا ماشینمون رو نشناسه.
‫[میرین] گزارش‌هایی از دیده شدنش در منطقه هلند و مناطق نزدیک به اونجا بود.
‫می‌گفتن مردم اونو تو پیست اسکیت و فروشگاه‌های مواد غذایی دیدن.
‫[مرد] یه دوست خانوادگی گفته بود که اونو تو صف صندوق دیده.
‫که موهاش دکلره شده بود،
‫و به نظر می‌رسید که شاید باردار بوده.
‫[مرد ۲] گزارش‌هایی بود که او در یک صنعت سرگرمی بزرگسالان کار می‌کرد.
‫تو ایندیانا.
‫[جنیفر] یادمه شنیدم که فرار کرد و رفت به توقفگاه کامیون‌ها،
‫یه راننده کامیون سوارش کرد، و از اونجا رفت.
‫و جای دیگه‌ای زندگی می‌کرد.
‫[میشل] خب، تقریبا رسمی بود، می‌دونی، که اون فرار کرده بود.
‫[میرین] مشکل این بود که هیچ سرنخی برای ادامه دادن نداشتیم.
‫هیچ اطلاعاتی نبود چیزی برای جستجو نبود.
‫یعنی، واقعاً هیچ ردی پیدا نشد.
‫[برندا] من ساعت ۱۱:۳۰ یا هر وقت که کارم تموم می‌شد، می‌رفتم و...
‫می‌رفتم توی خیابون‌ها دنبالش می‌گشتم.
‫[نفس عمیق می‌کشد]
‫[برندا] تا جایی که دنی گفت، "باید تمومش کنی."
‫"تو خونه یه بچه داری. باید دست برداری."
‫ما دو تا پدر و مادر داغدار بودیم و دخترمون گم شده بود.
‫[] آندریا ناپدید شد رفته بود
‫اون دیگه رفته بود
‫[موسیقی محو می‌شود]
‫[صدای جیک‌جیک پرنده‌ها]
‫[کتی] اوه، وای.
‫اون همین شکلی بود، تقریباً همین شکلی که آخرین بار دیدمش.
‫خیلی نازه. چه چشمای قشنگی. وای خدای من.
‫دلم برای اون دختر کوچولو تنگ شده.
‫[موسیقی تفکرآمیز پخش می‌شود]
‫[کتی] وقتی الکسیس رو داشتم، فراری بودم.
‫مامانم خیلی اهل بغل و نوازش بود.
‫منظورم اینه که اون یه بار زیادی منو کتک زد،
‫دیگه از کتک خوردن خسته شدم
‫و با لباس‌هایی که تنم بود به نیواورلئان فرار کردم.
‫من ۱۴ سالم بود.
‫من باردار شدم شاید یک سال بعد یا یه چیزی تو اون مایه‌ها.
‫و الکسیس ۱۴ سالش بود که فرار کرد.
‫وقتی فراری هستی، به چشم یه خلافکار بهت نگاه می‌کنن.
‫اونا اصلاً دنبال این بچه‌های فراری نمی‌گردن.
‫اونا دنبال من نگشتن.
‫پس من می‌دونستم پلیس‌ها، تو دهه ۸۰، هیچ‌وقت دنبال اون نگشتن.
‫اونا سال‌ها پیش این پرونده رو خراب کردن.
‫این کارآگاه اینترنتی تو کالیفرنیا تو سال ۲۰۱۰ این کار رو انجام داد
‫برای اینکه پلیس پرونده الکسیس رو شروع کنه.
‫بیست سال بعد.
‫پس کارل بازی رو عوض کرد.
‫[کارل] اولین بار در سال ۲۰۰۹ شروع کردم به درگیر شدن با پرونده‌های گمشده‌ها و ناشناس‌ها.
‫یه سایتی بود به اسم "Websleuths"
‫که با انواع و اقسام رازهای حل‌نشده سروکار داشت،
‫اما به‌ویژه، مواردی از جان دو و جین دو ناشناخته وجود داشت.
‫جایی که کارآگاه‌های آماتور می‌تونستن آنلاین با هم همکاری کنن تا این پرونده‌ها رو حل کنن.
‫وقتی شروع به کار روی این کردم،
‫داشتم می‌دیدم که هیچ‌کدوم از سایت‌هایی که افراد گمشده رو نشون می‌دادن
‫راه‌های خیلی خوبی برای جستجو توی همه پرونده‌هاشون داشتن.
‫پس تصمیم گرفتم یه جدول از افراد گمشده درست کنم.
‫تا وقتی که من اینو تموم کردم،
‫احتمالاً حدود ۱۹۰۰۰ اسم توی لیست بود.
‫خب، من حسابدارم، پس توی کار با صفحه‌گسترده خیلی ماهرم.
‫و چندین مورد بود که
‫تونستم یه پرونده مفقودی رو از چند ایالت مختلف حل کنم.
‫[کتی] اولش یه کم ترسوندم.
‫چطور این شد سرگرمی‌ات؟
‫این کیه که مرده، اون کیه که مرده؟
‫ممکنه این همون شخص باشه؟ چون این... این که از پشت میز کارآگاهی کردنه، درسته؟
‫ولی این کارل بود که یه جورایی مثل کاتالیزور عمل کرد
‫که باعث شد همه چیز راه بیفته.
‫[صدای کلیک موس]
‫[کارل] اونجاست.
‫این عکس بعد از مرگ هست که برای پرونده جین دو راسین پخش شده بود.
‫[پخش موسیقی هیجان‌انگیز]
‫[کارل] به یه پرونده از سال ۱۹۹۹ تو راسین، ویسکانسین برخوردم.
‫[گوینده] محققان می‌گن این قتل وحشیانه رو هیچ‌وقت فراموش نمی‌کنن.
‫[گوینده 2] ...وقتی پلیس جسد زنی که به شدت مورد آزار قرار گرفته بود رو پیدا کرد.
‫[گوینده ۳] ...توی یه مزرعه ذرت کنار جاده توی شهرستان راسین.
‫[گوینده 4] نشونه‌هایی بود که جین دو مورد سوءاستفاده جنسی قرار گرفته.
‫[لنگر 2] کی این کارو کرده و جین دو کیه؟
‫[کارل] خب من این جدولم رو بررسی کردم.
‫ببینیم زن داریم یا نه،
‫اه، شاید از ویسکانسین، میشیگان، یا ایلینوی.
‫و اون باید حدود اوایل دهه هفتاد به دنیا اومده باشه.
‫و با استفاده از این مکانیزم‌های فیلتر تونستم ۱۳ مورد پیدا کنم.
‫و اینجا می‌تونی دومی رو ببینی، آندریا میشل بومن.
‫[صدای کلیک موس]
‫[Carl] آندریا بومن از سال ۱۹۸۹ در همیلتون، میشیگان مفقود شده بود.
‫جسد جین دو در سال ۱۹۹۹ توی راسین، ویسکانسین پیدا شد.
‫آندریا حدوداً ۱۴ سالش بود وقتی که ناپدید شد.
‫و جین دو اهل رسین حدوداً بیست و چند سالش بود.
‫سنش تقریباً درست بود.
‫پس من نقاشی بازسازی چهره رو کشیدم.
‫شباهت‌های زیادی بین ویژگی‌های صورت وجود داره
‫آوندریا بومن و اون جنازه ناشناس تو راسین.
‫اول از همه، دماغ‌هاشون خیلی شبیه همه.
‫آندریا دماغ بلندی داره که یه جورایی نوکش گرده.
‫[موسیقی قطع می‌شود]
‫و، با نگاه کردن به نقشه،
‫می‌تونی ببینی که هالند، میشیگان
‫دقیقا اون طرف دریاچه میشیگان، روبروی راسین، ویسکانسین بود.
‫من با اداره کلانتر شهرستان راسین تماس گرفتم،
‫و من با یه کارآگاه که مسئول این پرونده بود، ارتباط برقرار کردم.
‫بهش گفتم: "هی، من یه دختر دارم که اهل هالند، میشیگانه،
‫به نظر میاد که اون ممکنه یه گزینه خوب برای هویت احتمالی جین دو شما باشه.
‫[پخش موسیقی غمگین]
‫[کتی با شدت نفس می‌کشه]
‫هرچقدر هم که می‌خواستم بدونم چی سرش اومده، من...
‫فقط از اینکه بدونم، می‌دونی... ترسیدم.
‫الکسیس رو تا حد مرگ کتک زده بودن و انداخته بودنش توی یه گودال.
‫[صدای قیچی]
‫[کتی] ولی بالاخره، بعد از سه سال،
‫دی‌ان‌ای من رو با جین دو راسین مقایسه کردن و بعدش برام فرستادن.
‫باشه.
‫"بذار یادداشت بشه..."
‫[زمزمه نامفهوم]
‫[کتی] یا خدا.
‫اون نبود.
‫یعنی اون دختر من نبود. اون الکسیس نبود.
‫اما خیالم راحت شد. یه جور راحتی عجیب بود.
‫این یه انتظار وحشتناکه که نمی‌تونی باور کنی،
‫و وقتی اون وحشت اتفاق نمی‌افته، یه نفس راحت می‌کشی.
‫اما اینم یعنی که دوباره برگشتم سر جای اولم.
‫باید دنبال اون بگردم و پیداش کنم.
‫اون قطعاً منو رد می‌کنه، می‌دونی، و حقم داره.
‫ولی حداقل می‌دونم که زنده‌ست.
‫[بچه‌ها در حال بازی]
‫مخصوصاً وقتی کارآگاه هاوردینک زنگ زد و گفت: "ما داریم اینو پیگیری می‌کنیم."
‫"این چیزی نیست که از بین بره."
‫امیدوار بودم.
‫[موسیقی محو می‌شود]
‫[مرد] من در واقع تو همون مدرسه‌ای بودم که آندریا بود.
‫من یه سال از اون جلوتر بودم،
‫و حتی هیچ حرفی هم توی مدرسه نبود
‫در مورد گم شدن یا فرار کردنش.
‫[صدای زنگ تلفن]
‫[کتی] یه حسی بهم میگه که می‌خواست حلش کنه.
‫اون جزو اون دسته آدمایی که تو دهه هشتاد و نود گند زدن نبود.
‫[کارآگاه هاوردینک] پرونده آوندریا بومن 20 سال یه پرونده سرد بود،
‫پس می‌خواستیم این پرونده رو حل کنیم، و تیم پرونده‌های سرد تشکیل شد.
‫[پخش موسیقی هیجان‌انگیز]
‫ما می‌خواستیم این پرونده رو یه جوری کار کنیم که تا حالا کار نشده بود.
‫همه این چیزا.
‫و اینطوری ما به خانواده بومن‌ها دسترسی پیدا می‌کردیم.
‫بهشون بگو که داریم دوباره پرونده رو بررسی می‌کنیم
‫و سعی می‌کنیم که جلو ببریمش.
‫[کارآگاه ورکمن] صبح بخیر. من تاد هستم.
‫[دنیس] دنیس
‫[کارآگاه ورکمن] دنیس؟ از آشناییت خوشبختم، آقا.
‫پس ما از پست پلیس ایالتی در ویلند خارج شدیم.
‫واضحاً، این یه پرونده قدیمی، خیلی قدیمیه،
‫اما ما رو آوردن تا یه جورایی قضیه رو تموم کنیم.
‫[برندا] یه جورایی تمومش کن.
‫هیچ وقت چیزی تموم نمیشه.
‫[دنیس] بیا بریم سر اصل مطلب.
‫بیا دخترم رو پیدا کنیم.
‫[کارآگاه ورکمن] آره، ما هم همین‌جاییم.
‫[کارآگاه هاوردینک] با کتی، مادر بیولوژیکی هم تماس گرفتیم.
‫او خیلی اصرار داشت که می‌خواست دخترش رو پیدا کنه.
‫و می‌دونستم که با کارل کوپلمن صحبت کرده.
‫اون چندتا صفحه فیسبوک راه انداخته بود.
‫چند تا از دوستای آندریا باهاش تماس گرفته بودن،
‫میدونی، بچه‌هایی که باهاشون مدرسه می‌رفتم.
‫من فقط به حرف‌های کتی و کارل کوپلمن گوش دادم.
‫ببینم چه اطلاعاتی دارن،
‫ببینیم این چیزی بود که می‌تونست کمک کنه یا نه
‫یا به درد پرونده‌مون بخوره.
‫[موسیقی قطع می‌شود]
‫من فقط گفتم، "خدا رو شکر." خوشبختانه تنها نبودم که باید این کارو انجام بدم.
‫[صدای تایپ کردن]
‫[کتی] و من فقط می‌دونستم که اگه به جستجو برای الکسیس ادامه بدم
‫و شروع کردم به گذاشتن تمام انرژیم روی صفحه‌ی پیدا کردن آندریا ام بومن،
‫یه چیزی قرار بود اتفاق بیفته.
‫[صدای بوق کامپیوتر]
‫[کتی] بعدش متا ظاهر شد.
‫[پخش موسیقی تفکرآمیز]
‫[متا] من در ۱۱ می ۲۰۱۳ با کتی ترکانیان تماس گرفتم.
‫گفتم، "فقط می‌خوام باهات به اشتراک بذارم که در سپتامبر ۱۹۸۹،
‫من از هلند، میشیگان دزدیده شدم از پمپ بنزین آسیاب بادی
‫در سمت جنوبی هلند.
‫"نمی‌تونم جلوی خودمو بگیرم که فکر نکنم داستان‌هامون ممکنه به هم وصل باشه."
‫بعد از مدرسه پیاده برگشتم خونه
‫بعدش از مامانم پرسیدم می‌تونم برم خونه دوستم؟
‫که من مرتب انجام می‌دادم.
‫ما همیشه پیاده به خونه‌های همدیگه می‌رفتیم.
‫فکر می‌کردیم محله امنی بود.
‫و اون واقعاً گفت نه. [خنده]
‫و من... و من ازش خواهش کردم و خواهش کردم.
‫"باشه. وقتی رسیدی بهم زنگ بزن."
‫و بعدش...
‫[لب‌ها را می‌لیسد] آره.
‫[پخش موسیقی دلهره‌آور]
‫[متا] شش سالم بود.
‫اینجا همون جاییه که آسیاب بادی بود.
‫پس واقعاً منو از همین‌جا برد.
‫داشتم اینجا راه می‌رفتم که اون منو دید،
‫اومد و درست اینجا کنار این پیاده‌رو پارک کرد.
‫و اون فقط گفت، "مامانت گفت می‌تونم ببرمت چند تا توله سگ ببینی."
‫"می‌خوایم بریم به یه طویله و چند تا توله‌سگ ببینیم."
‫پس من به اندازه کافی بهش نزدیک بودم،
‫اون منو گرفت و گذاشت توی وانت قرمزش.
‫[پخش موسیقی ترسناک]
‫[متا] یه مدت رانندگی می‌کردیم و من می‌گفتم: "اوه، اونجا طویله‌ست؟"
‫چون هیجان‌زده‌ام که چند تا توله سگ ببینم، می‌دونی.
‫و اون میگه: "نه، دیگه داریم می‌رسیم." و ما همچنان رانندگی می‌کنیم.
‫بعدش رسیدیم به یه چهارراه، یه پلیس اونجا بود،
‫پس بهم گفت دراز بکشم.
‫بعدش شروع کرد به اینکه موهامو بذاره پشت گوشم
‫و نوازش کردن گونه‌ام و...
‫اولش خیلی خوب بود، می‌دونی. فکر می‌کردم آدم خوبیه.
‫اون مادرم رو می‌شناخت.
‫و بعدش کلاً رفتارش عوض شد.
‫زد کنار.
‫و اون پیاده شد و از پشت کامیون یه طناب برداشت.
‫بعدش اومد و گردنمو گرفت و کشید
‫منو کشید توی جنگل، و من شروع کردم به جیغ زدن.
‫و همه لباس‌هامو درآورد،
‫و ژاکتم رو دور دهنم بست که ساکت باشم.
‫می‌تونم ببینمش انگار همین الان اتفاق افتاده.
‫و اون بالای سرم بود. زیپ شلوارش رو باز کرد.
‫بعدش یهو یه سگ شروع کرد به واق زدن.
‫[سگ داره پارس می‌کنه]
‫[متا] و به نظر می‌رسید که خیلی نزدیک بودن.
‫یه اردوگاه این نزدیکی‌ها هست،
‫پس احتمالاً فکر کرده که آدمایی هم همراه سگ‌ها اون اطراف هستن.
‫پس بلند شد و دوید و منو اونجا تنها گذاشت.
‫اون به من تجاوز جنسی کرد.
‫و بعدش خودمو باز کردم.
‫بعدش لخت دویدم تو خیابون.
‫بعدش یکی زنگ زد به ۹۱۱.
‫اون شب مجبور شدم بشینم و با یه نقاش ترکیبی صحبت کنم،
‫تا جایی که می‌تونستم براش توضیح دادم.
‫ولی هیچوقت نتونستن بگیرنش.
‫از وقتی شش سالم بود، دنبالش می‌گشتم.
‫[موسیقی قطع می‌شود]
‫می‌خواستم مطمئن بشم برای هیچ کس دیگه، هیچ دختر کوچولوی دیگه‌ای اتفاق نیفته.
‫به محض اینکه اینترنت اومد، واقعاً همه چی رو عوض کرد.
‫شروع کردم به بررسی افراد گمشده در میشیگان،
‫اما به‌خصوص نزدیک هلند، نزدیک من توی همیلتون و اطرافش.
‫بعدش یه جورایی میری تو عمق ماجرا و تحقیقاتتو انجام میدی
‫ببینیم می‌تونیم یه ارتباطی پیدا کنیم.
‫[پخش شدن موسیقی غمگین]
‫[متا] سال ۲۰۱۳ بود که به صفحه فیسبوک پیام دادم.
‫[صدای تایپ کردن]
‫[متا] و به نظرم عجیب می‌اومد که آندریا بومن ناپدید شده.
‫همون سال من، همون منطقه من.
‫شباهت‌ها با پرونده آندریا، اگه اون ربوده شده باشه،
‫احساس کردم آدم‌رباش می‌تونه همون کسی باشه که منو دزدیده بود.
‫[پخش موسیقی هیجان‌انگیز]
‫[متا] پس شروع کردم به خوندن بیشتر در مورد پرونده‌اش.
‫بعدش یه عکس از پدرخوانده آندریا، دنیس بومن، دیدم.
‫یا خدا.
‫اون دقیقاً شبیه همون یاروئه که منو دزدید.
‫[آه کشیدن آرام]
‫من داغون و وحشت‌زده شده بودم.
‫این پدرخوانده دخترمه.
‫خیلی بود... [با تعجب]
‫من و متا و کارل کلی با هم تحقیق کردیم.
‫[متا] من از پمپ بنزین ویدمیل دزدیده شدم.
‫بوی کثیفی می‌داد، مثل یه مکانیک، شاید یه بوی رنگی هم می‌داد.
‫دنیس بومن توی بندر مکاتاوا کار می‌کرد.
‫اون نجار بود و روی قایق‌های تفریحی توی بندر کار می‌کرد.
‫[متا] دنیس همون نزدیکی‌ها کار می‌کرد.
‫و یه کم بعد از ساعت ۳ بود.
‫به نظر می‌رسید تازه از سر کار اومده.
‫و مسیر عملاً از جلوی خونه‌ش رد می‌شد،
‫تقریباً نزدیک جایی که منو به اون اردوگاه آوردن.
‫اون رفت کلیسا همون نزدیکی که منو از اونجا دزدید.
‫اون وانت قرمز که سوار شدم، یه وانت قدیمی و زنگ‌زده و رنگ‌و‌رو‌رفته بود.
‫[کارل] داشتیم سعی می‌کردیم بفهمیم که آیا اون یه کامیون قرمز می‌روند یا نه،
‫پس مجبور شدیم از یکی از اقوام خانواده بومن بپرسیم،
‫و گفت، "آره، اون یه کامیون مثل اون داشت."
‫و اونا واقعاً یه عکس از اون کامیون فرستادن.
‫خیلی شبیه اون کامیونی هست که منو باهاش بردن.
‫[کارل] دقیقاً همون‌طوری بود که متا توصیف کرده بود.
‫[متا] خیلی تصادفیه.
‫و بعدش وقتی صدای اون رو شنیدم...
‫[دنیس] پس سریع به پلیس زنگ زدم،
‫گفتم، "ببین، بچه‌م گم شده."
‫انگار یه سرمایی تو پشتم دوید. صدا رو یادت میاد.
‫ممکنه دنیس بومن دلیل گم شدن بچه‌م باشه؟
‫[زن] نمی‌دونم چطور بگم که خوب باشه. دنیس فرق داشت.
‫بعضی وقت‌ها منو معذب می‌کرد.
‫[زن ۲] اون کسی نبود که بخوام دور و برش باشم.
‫[زن ۳] بهم گفت که والدینش ازش خوششون نمیاد.
‫یه چیزی بهم میگه که اونجا یه خونه وحشت بوده.
‫[] آندریا ناپدید شد رفته بود
‫وای. آره، همون یاروئه.
‫[کتی] کی دخترمو به فرزندی قبول کرده؟
‫کل این وضعیت، مثل یه خونه آتیش گرفته‌ست.
‫حالا، من می‌تونم یا از جلوی اون خونه رد بشم
‫و فقط نگاه نکن که همه دارن کمک می‌خوان،
‫یا می‌تونم مستقیم برم توی اون آتیش، و بذارم بسوزونتم.
‫آتش رو دیدم و مستقیم رفتم توش.
‫و من ازش بیرون نمیام تا وقتی که کامل ازش رد بشم.
‫و اینطوری فهمیدم که باید برم میشیگان.
‫باید می‌رفتم میشیگان، همون جایی که الکسیس ناپدید شد.
‫[موسیقی قطع می‌شود]
‫[کتی] اولین باری که رفتیم میشیگان، سال ۲۰۱۳ بود.
‫[ادوارد] و این پنجمین باریه که میریم هلند.
‫ولی ما کاملاً می‌تونیم پشت فرمون بشینیم
‫و تا وقتی که این مشکل حل بشه، اون بیرون می‌مونیم.
‫[کتی] خدا رو شکر که ادی رو داشتم.
‫اون دختر منو نمی‌شناخت.
‫و راستش رو بخوای، اگه اد رو ندیده بودم،
‫من نمی‌اومدم دنبال الکسیس بگردم
‫چون من همچین عشق بی قید و شرطی نداشتم.
‫احساس می‌کنم دوستم دارن.
‫[صدای جیر جیر در]
‫سلام. خوشحالم می‌بینمت، کتی! - کارل کوپلمن!
‫[هر دو می‌خندن]
‫خیلی خوشحالم دوباره می‌بینمت. خوشحالم می‌بینمت، اد.
‫-آره. -هی، کارل.
‫[کتی] ما تو این ده سال چند بار با کارل رفتیم میشیگان.
‫خیلی غیرواقعیه، ولی دقیقا با آدمای درست اتفاق افتاد.
‫کارآگاه و تکیه‌گاهم.
‫- و سیستم حمایتی‌اش. آره. - سنگ صبورم.
‫خیلی از تحقیقاتم رو از طریق فیسبوک انجام دادم،
‫ولی نمی‌تونی همه جزئیات کوچیک رو که لازم داری به دست بیاری
‫مگر اینکه بتونی با اون شخص حرف بزنی.
‫بنابراین من و ادی و کارل با آدمایی که حاضر بودن باهامون ملاقات کنن، آشنا شدیم.
‫آدمایی که هیچ وقت از نزدیک ندیدمشون.
‫سو! سلام. چطوری؟
‫سلام.
‫- بالاخره. - [کتی] خیلی خوشحالم که باهات آشنا شدم.
‫- منم از دیدنت خوشحالم. - [کتی] می‌دونم.
‫[سو] می‌تونم بچه‌ت رو توی چشمهات ببینم.
‫ممنون. ممنون.
‫تو مثل یه پرنده کوچولوی خوش صدا اومدی و آواز خوندی.
‫چون ما عاشقش هستیم.
‫من... می‌بینی؟ وای.
‫میشه یه کم توضیح بدی که چطوری اونو میاوردن خونه‌تون؟
‫آره، یادمه آندریا روی اجاق نشسته بود،
‫همین جوری.
‫[پخش موسیقی پرتنش]
‫[سو] بعدش برندا می‌اومد و می‌گفت،
‫خب، شنیدی بچه چیکار کرد؟ می‌خوای بهت بگم بچه چیکار کرد؟
‫و من گفتم، "این قراره بچه‌ت باشه."
‫و بیچاره آندریا دست به سینه می‌شد، یا فقط بالا و پایین رو نگاه می‌کرد و فقط...
‫[کتی] دنیس تو اتاق بود؟
‫[سو] اوه، آره. اوه، آره.
‫به نظر می‌رسید که گوشه‌گیر و خب، تحقیر شده بود.
‫منظورم اینه که، تو همیشه سرکوب می‌شی و این چیزا. تو یه بچه خوشحال و بی‌خیال نیستی.
‫[کتی] راستشو بخوای، این خیلی منو تحت تأثیر قرار می‌ده.
‫نمی‌خوام همه اون حرفا رو بشنوم.
‫می‌دونی، ولی من اینجام که شاهد باشم، پس شاهد می‌مونم.
‫سلام؟
‫[در زدن]
‫[کتی] اینجا خونه‌ی میشل تیمِره؟
‫- سلام، میشل. من کتی هستم. - سلام.
‫- سلام. - سلام عزیزم. سلام.
‫- جنیفر. - سلام. چطوری؟
‫اوه، من خیلی خوبم. مرسی.
‫-تو کیم هستی؟ -آره، خودمم.
‫- اون هست! - سلام.
‫- چطوری؟ - خوشبختم.
‫دلم رو خوش می‌کنه که دوستای الکسیس رو ببینم.
‫من صداش می‌کنم الکسیس.
‫اشکالی نداره. آره، می‌فهمم.
‫ببخشید که مجبورم از هر دوتون بخوام دوباره اون چیزا رو مرور کنید.
‫[کیم] نه، خوبه... اشکالی نداره.
‫[میشل] یادمه اون کلاس نهم بود، من کلاس دهم.
‫سوار اتوبوس شدیم و رفتیم خونه‌ش، بعدش رفتیم داخل.
‫ولی برگشت، نگاهم کرد و گفت،
‫«نرو داخل. همینجا منتظر بمون.»
‫بعدش اون رفت تو، و باباش فوراً شروع کرد دنبال کردنش
‫و داشت داد و بیداد می‌کرد و یه چیزایی می‌گفت.
‫و اون شروع به دویدن کرد و اونم درست پشت سرش بود.
‫پاشو گرفت و باعث شد بیفته.
‫و نگاه کردم، و دیگه نتونستم ببینمش.
‫نمی‌تونستم... اونا بالا داد و بیداد می‌کردن.
‫پس بعدش دوشنبه، وقتی تو مدرسه دیدمش،
‫ازش پرسیدم و می‌دونی، بهم گفت که اون دنبالش کرده تا طبقه بالا.
‫شروع کرد به زدنش چون دیر از اتوبوس پیاده شده بود،
‫که دیر از اتوبوس پیاده نشد.
‫من به خونه‌ش دعوت شدم، و داشتیم فقط وقت می‌گذروندیم،
‫و موقع شام، یادمه که والدین داشتن همبرگر می‌خوردن.
‫من و آندریا فقط اجازه داشتیم
‫فکر کنم بهش می‌گفتن ساندویچ مونده.
‫کچاپ، خردل و ترشی روی دو تکه نون بود،
‫و گفت که این تنها چیزی بود که اجازه داشت بخوره.
‫- آندریا اینو گفت؟ - [کیم] آره، آندریا اینو گفت.
‫پس دنیس از روی میز اومد درست جلوی من
‫و اونقدر محکم زدش که نزدیک بود از روی صندلی بیفته.
‫[پخش موسیقی متفکرانه]
‫[کیم] معلومه که زد زیر گریه.
‫برندا اونجا نشست و هیچ کاری نکرد.
‫اون همین‌طور به بچه غذا می‌داد.
‫انگار که اصلاً پشتشو کرد بهش و وانمود کرد که اصلاً اتفاق نیفتاده.
‫در این لحظه، هر چی شده بود، دیگه براش کافی بود.
‫و اینطوری با من با اتوبوس اومد خونه.
‫پدر و مادرم هر دو رفته بودن، پس اومدیم تو اتاق من،
‫بعدش تو اتاق من موند، فقط از پدر و مادر ناتنیش قایم شده بود.
‫و اون حدود چهار روز موند.
‫من غذای اضافی می‌بردم اونجا و بهش می‌دادم.
‫بعد از اینکه خانواده‌ام غذاشون رو تموم کردن.
‫[پخش موسیقی هیجان‌انگیز]
‫[جنیفر] اون شروع کرد به گفتن اینکه پدرخوانده‌ش،
‫شب‌ها می‌اومد تو اتاقش و مجبورش می‌کرد کارای جنسی انجام بده.
‫که نمی‌خواست انجام بده.
‫برای یه بچه ۱۳ ساله، شنیدن این چیزا خیلی شوکه‌کننده‌ست.
‫و من حتی نمی‌دونستم چیکار کنم جز اینکه بگم، "باید به یکی بگی."
‫پس ما روز بعد برگشتیم مدرسه.
‫من و آندریا از اتوبوس مدرسه پیاده شدیم، رفتیم دفتر مدیر.
‫نشست و با آدمای اونجا درباره اتفاقی که براش افتاده بود حرف زد.
‫بهش افتخار می‌کنم. این باعث می‌شه به خودم افتخار کنم.
‫اون خیلی قوی بود.
‫اون مثل من بود.
‫فقط تا یه حدی می‌تونی تحمل کنی.
‫یادم میاد من و آندریا با هم درباره مشکلاتی که تو خونه داشتیم درد و دل می‌کردیم.
‫یادمه که شهرستان الیگان میومد مدرسه،
‫بعدش هم به والدینت زنگ می‌زنن که بیان مدرسه.
‫همونجا تو اتاق جلوی پدر و مادرت ازت می‌پرسیدن،
‫"خب، حالا بگو ببینم چه خبره."
‫خب، می‌خوای چی بگی؟
‫میدونی، پدر و مادرت درست اونجا جلوی تو نشستن.
‫تو... فقط به والدینت نگاه می‌کنی و می‌گی، "آه، هیچی."
‫بعدش اونا تو رو برمی‌گردونن خونه با خودشون.
‫منم از اون چیزا گذشتم.
‫[برندا] یه روز، یه دعوا شد،
‫و اون برگشت و گفت که، "بابا به من تجاوز کرده."
‫بهش گفتم، گفتم، "این دروغه."
‫اون موقع، داشتیم می‌بردیمش مشاوره.
‫و ما سه نفر رفتیم تا با وزیر صحبت کنیم.
‫اونو برد داخل و اول باهاش حرف زد.
‫بعدش اون از من و دنی خواست که بیایم داخل.
‫میگه، "چیزی برای گفتن داری؟"
‫و اون فقط گفت، "آره. دروغ گفتم."
‫می‌دونی، بهش گفت، جلوی همه‌ی ما، گفت،
‫"می‌دونی یه اتهام این‌جوری چه بلایی سر بابات میاره؟"
‫[دنیس] اون اعتراف کرد که هیچ‌کس بهش دست نزده.
‫این یه دروغ بود ولی داشت سعی می‌کرد راه خودش رو پیش ببره.
‫البته کلیسا رو هم بیار.
‫اگه می‌خوای بری تراپی، بیا بریم کلیسا.
‫اوهوم، این یه کلاسیکه.
‫[کتی] اون داشت برای زندگیش التماس می‌کرد. اون داشت برای زندگیش التماس می‌کرد.
‫همه این آدما خودشونو زدن به ندیدن.
‫منظورم اینه که بچه‌ها بیشتر از بزرگترا کار کردن.
‫بچه‌ها به خاطرش دروغ گفتن. بچه‌ها یواشکی بهش غذا دادن.
‫بچه‌ها بهش اهمیت می‌دادن.
‫سیستم قضایی هیچ کاری براش نکرد جز اینکه دوباره برش گردوند به همون وضعیت.
‫[کریگ] اونجا چی نوشته؟
‫درباره اینکه برندا چطور به هر چیزی که ممکنه برای دخترش اتفاق بیفته واکنش نشون می‌ده
‫در مورد دنی و اینکه چطور باهاش رفتار می‌کرد؟
‫می‌فهمم، وقتی همه چیز برمی‌گرده به اون زمان
‫روی اجاق کنار شومینه نشسته بود، همین بود که داشت اتفاق می‌افتاد.
‫داشت به همه می‌گفت که می‌تونه بگه،
‫و هیچ‌کس گوش نمی‌داد.
‫ولی هیچ وقت نیومد چیزی بهمون بگه، احتمالاً با خودش می‌گفت: "چرا؟"
‫"اونا هم حرف منو باور نمی‌کنن."
‫و دلمو شکست.
‫[پخش موسیقی غمگین]
‫[جنیفر] ما تشویقش کردیم که بره، از اون وضعیت بیاد بیرون،
‫از خونه‌اش برو بیرون، و اون نمی‌خواست بچه رو اونجا بذاره.
‫گفت، "نه، من باید از ونسا مراقبت کنم."
‫اون موقع‌ها تراپر کیپر داشتیم.
‫آندریا عکس‌های بچه رو توی دفترش نگه می‌داشت.
‫همیشه مراقبش بود.
‫پوشکش رو عوض می‌کرد، بهش شیشه شیر می‌داد. خیلی خواهر کوچیکش رو دوست داشت.
‫و خیلی وحشت کرده بود که خواهر کوچیکش رو اونجا تنها بذاره.
‫و اون بهمون گفت، می‌دونی... [گریه]
‫[هق هق] ببخشید. خیلی غم انگیزه.
‫-می‌فهمم. متاسفم. -ولی به هر حال، اون گفت که، ام...
‫می‌خواست وقتی ونسا بزرگتر شد، بره دنبالش.
‫می‌دونی، مامان واقعی‌اش.
‫فکر کنم از خونه فرار کرده و یه جایی داره زندگی می‌کنه
‫دور از خانواده‌ای که اونو به فرزندی قبول کرده بودن.
‫احتمالاً خوشحال بود و بیرون.
‫از اون وضعیت فرار کرده بود و حالش بهتر شده بود.
‫و می‌دونستم چقدر دلش می‌خواست فرار کنه،
‫من واقعاً باورش دارم.
‫[Sue] برندا بهمون زنگ زد و گفت آندریا فرار کرده.
‫و داستانی که شنیدم، چیزی درباره پول گرفتنش نشنیدم.
‫-نه؟ اوه، نه؟ -[سو] یا... نه.
‫گفتم، "چیزی با خودش برد؟ لباس‌هاش رو برد؟"
‫«کیفش رو برداشت؟» «نه، هیچی برنداشت.»
‫«اون کیفش یا لوازم آرایشش رو نبرد. هیچی.»
‫منم گفتم، به کریگ گفتم، "عجیبه، نه؟"
‫ولی من با برندا تلفنی حرف می‌زدم و می‌گفتم،
‫می‌دونی، خب، دنی... نظرش درباره‌ی اینا چیه؟ چطوره؟
‫[کتی] درسته.
‫و اون گفت، "خب، نمی‌تونیم در موردش حرف بزنیم"
‫چون هر وقت من موضوع رو مطرح می‌کنم دعوامون می‌شه.
‫رفتارش خیلی اذیتم کرد، برای همین گزارشش دادم.
‫من فقط گفتم، "من دارم درباره ناپدید شدن آندریا بومن تماس می‌گیرم،
‫و فکر می‌کنم که باید دقیق‌تر به دنیس بومن نگاه کنی.
‫[کتی آه می‌کشد]
‫[سو] شرایطی که باعث شد اون بره، منطقی نیست.
‫و من جواب می‌خوام.
‫[پخش موسیقی غمگین]
‫[کتی] قرار بود بهترین‌ها رو بگیره.
‫این چیزی بود که بهم گفتن.
‫و این چیزی بود که به دست آورد.
‫اَه، خیلی اعصاب‌خوردکنه.
‫همه اون... [نفس عمیق می‌کشد] ...آشوب برمی‌گرده.
‫بعد از اینکه الکسیس رو برای فرزندخواندگی گذاشتم، سال‌ها با خودکشی جنگیدم.
‫این کاریه که فرزندخواندگی با من کرد، واسه همین بچه ندارم.
‫میدونی، من اونقدر شجاع نبودم.
‫[پخش موسیقی تأمل‌برانگیز]
‫[کتی] و راستشو بخوای، اگه... اگه می‌تونستم نگهش دارم،
‫اگه ازم حمایت کرده بودن که نگهش دارم، الان اینجا بود.
‫از خودم بدم میاد به خاطر اون. [آه کشیدن] لعنتی. ببخشید.
‫البته که هر چی مامانم می‌گفت رو باور می‌کردم.
‫"اون زندگی قشنگی خواهد داشت."
‫[با صدای لرزان] ببخشید.
‫سختِ که آرزوهات اینجوری نابود بشن.
‫پس باید با این کنار بیام. باید با این زندگی کنم.
‫و اینه... [نفس کشیدن]
‫منو تیکه‌پاره می‌کنه.
‫اگه اتفاقی برای الکسیس افتاده باشه،
‫فکر نمی‌کنم بتونم خودمو ببخشم.
‫[موسیقی قطع می‌شود]
‫[کتی] من از کارل درباره FOIA، قانون آزادی اطلاعات، شنیدم.
‫و اون یه قانونی هست که می‌تونی یه فرم بگیری،
‫بهشون کلی پول بفرست.
‫و اونا کل دسته رکوردها رو برات می‌فرستن.
‫و من هم درخواست اطلاعات برای دنیس بومن دادم.
‫وقتی فهمیدم بومن چه گذشته‌ای داشته...
‫[با تمسخر] ...مثل اینکه، داری شوخی می‌کنی.
‫[پخش موسیقی دلهره‌آور]
‫[کارل] دو تا پرونده شامل می‌شد.
‫یکی دستگیریش بود به خاطر شکستن و وارد شدن و تعقیب یه همکار.
‫وقتی گرفتنش، خونه‌ش رو گشتن
‫و یه کیف بزرگ پیدا کرد که توش لباس زیر زنونه بود،
‫یه ماسک برای مخفی کردن هویتش، و یه شاتگان غیرقانونی بریده شده.
‫اون فقط یه سال تو زندان شهرستان بود واسه اون.
‫و بعدش یه مورد دیگه هم بود، حتی خشن‌تر، تو سال ۱۹۸۰.
‫[پخش موسیقی هیجان‌انگیز]
‫[Cathy] ۲۳ می ۱۹۸۰، اون ۳۱ سالش بود.
‫باومن به قربانی حمله کرد. اون یه نوجوون بود.
‫این نزدیک درایو لیک‌شور، نزدیک پارک کرک، در هلند، میشیگان بود.
‫وکیل پرسید: "اولین چیزی که اتفاق افتاد چی بود؟"
‫گفت "بزن کنار، از دوچرخه‌ات پیاده شو،
‫و شروع به حرکت به سمت جنگل کردند.
‫"بعدش اسلحه رو دیدم. و دوباره سرم داد زد."
‫و اون اسلحه رو از کنار من شلیک کرد.
‫[شلیک گلوله]
‫و گفت، لعنتی، از دوچرخه‌ات پیاده شو
‫و شروع کن به سمت جنگل رفتن.
‫و اون تفنگ رو به سمت پام شلیک کرد، و دیدم که خاک پرید.
‫[صدای شلیک گلوله]
‫[موسیقی غمگین در حال پخش]
‫[کتی] "گفت می‌خواد یه سوراخ درست تو بدنم ایجاد کنه،
‫و اون اسلحه رو به سمت من گرفته بود.
‫"و من برگشتم و یه وانت دیدم که داشت به سمت جنوب می‌رفت."
‫"برای همین دستامو تکون دادم و سعی کردم راننده کامیون رو متوقف کنم."
‫"و دوچرخه‌ام رو انداختم پشت وانت."
‫"و اون در رو باز کرد و منو راه داد تو."
‫"و وقتی که دستگیر شد، به پلیس گفت،"
‫"باید بذاری برم. باید برم دختر کوچیکمو از مدرسه بیارم."
‫[موسیقی قطع می‌شود]
‫مستقیم رفت پیش‌محاکمه؟
‫درسته، اولش به اتهام تلاش برای قتل بازداشت شده بود
‫و به حمله با قصد ارتکاب رفتار جنسی مجرمانه اعتراف کرد.
‫این نظر قاضیه.
‫دادگاه به این نتیجه رسیده که اون برای زن‌ها خطرناکه
‫اگه اون زندانی نباشه.
‫[موسیقی ترسناک پخش می‌شود]
‫[کتی] دوم فوریه ۱۹۸۱، به پنج تا ده سال زندان محکوم شد به خاطر حمله‌اش.
‫[کارل] اون موقع، آندریا شش سالش بود.
‫[برندا] وقتی اونجا منتقل شد، منم به کینراس نقل مکان کردم.
‫و همیشه یه کینه تو دلش داشت.
‫"خب، همه بچه‌ها می‌دونن من دختر یه زندانی‌ام."
‫و گفتم، "تو تنها کسی نیستی."
‫خدا نکنه اون بچه رو به اتاق ملاقات زندان می‌بردم.
‫[Cathy] وقتی فهمیدم داره اون دختر کوچولو رو می‌بره زندان، من فقط...
‫[آه کشیدن] می‌دونی...
‫فقط... فقط منو داغون کرد.
‫[پخش موسیقی هیجان‌انگیز]
‫[کارل] اون بعد از اون از زندان آزاد شد در ۳۱ ژانویه ۱۹۸۶،
‫و آندریا، اون موقع ۱۱ سالش بود.
‫ما هممون شوکه شده بودیم که برندا باهاش مونده.
‫با این دختر جوون.
‫[Cathy] اینجا دختر کوچولوی من بود، داشت با یه مردی که عفو خورده زندگی می‌کرد.
‫کسی که سعی کرد یه دختر نوجوان رو به قتل برسونه.
‫هیچ‌کس نبود که از دخترم محافظت کنه.
‫اون تو یه خانواده خوب به فرزندی قبول نشد.
‫منظورم اینه که، فقط به سابقه‌ش نگاه کن، می‌دونی.
‫و بنابراین، تا این لحظه، مطمئن بودم که دنیس کاری با الکسیس کرده.
‫من مطمئن بودم که اون رو کشته.
‫[پخش موسیقی ترسناک]
‫[کتی] پس الکسیس به بقیه میگه که دنیس بهش دست‌درازی می‌کنه،
‫و برندا می‌دونه، ولی براش مهم نیست.
‫اون می‌خواست اون بمیره.
‫باید ثابت کنم که اون این کارو کرده.
‫اگه مجبور بشم دیوونه بشم تا همه رو تکون بدم، خب، باشه.
‫می‌خوام هر قفسی که پیدا کنم رو به هم بریزم.
‫[موسیقی محو می‌شود]
‫[کتی] ده سال گذشته،
‫من و کارل، سفرمون رو به کنفرانس گمشده‌های میشیگان شروع کردیم.
‫و چیزی که هست اینه که، هر سال،
‫همه خانواده‌های افراد گمشده دور هم جمع می‌شن،
‫و یه جورایی میگن چه خبره.
‫داستان‌های وحشتناک.
‫سلام. اسم من مری برلینه. خواهرم گم شده.
‫یه عضو خانواده‌م گم شده، ریچارد هیچکاک.
‫از سال ۱۹۹۰ ناپدید شده.
‫من فقط از همه تو این اتاق و همه کسایی که میان تشکر می‌کنم.
‫[کتی] یه جورایی یه سیستم پشتیبانیه.
‫میدونی، سالی یه بار میری پیش این آدما.
‫بعد از ۳۲ سال انتظار و دنبال یه عزیز گشتن،
‫اینجا بودن خیلی وحشتناکه.
‫و بعضی وقتا حس می‌کنم کاش می‌تونستم اونو مثل یه فرشته پیدا کنم
‫به جای اینکه فکر کنی کجاست.
‫بار دوم که با کارل رفتیم میشیگان، سال ۲۰۱۳ بود.
‫چند دقیقه دیر کردیم. دایره تشکیل شده.
‫من می‌شینم، و کارل می‌گه،
‫«اون برندا است.» و همه چی متوقف شد.
‫[برندا] من این دفترچه رو برداشته بودم.
‫چون شک داشتم که کتی قراره اونجا باشه
‫و قرار بود باهاش ملاقات کنم.
‫داشتم عکس‌ها رو به اشتراک می‌ذاشتم.
‫و من گفتم، "امروز، اون دو تا مادر اینجا داره."
‫"می‌خوام ازت بابت اومدنت تشکر کنم، کتی."
‫و همینو گفتم
‫پریدم بالا.
‫گفتم، "به اینا بگو شوهرت کیه."
‫و بعدش یهو همه ترسیدن،
‫و یه کم سروصدا شد.
‫تمام صبح یه فنجون قهوه تو دستم بود،
‫اگه اون فنجون قهوه رو داشتم، همون رو می‌پاشیدم تو صورتش.
‫او دستش را جلوی خودش پرت کرد،
‫انگار داشت بهش سیلی می‌زد.
‫من همین الان مثل جری اسپرینگر شدم، می‌دونی.
‫[برندا] اون مثل یه... رفتار کرد
‫جادوگر
‫اون جیغ کشید و داد زد که
‫چون شوهرم یه بار زندان بود، یه هیولا بود.
‫او کشتش، و من ایستادم و نگاه کردم.
‫ما از اون جور آدما نیستیم.
‫[با تمسخر] من یه ویرونه عصبی بودم. نمی‌تونستم حرف بزنم.
‫می‌تونستم داد بزنم، ولی نمی‌تونستم حرف بزنم.
‫پس کارل شروع به حرف زدن می‌کنه.
‫[کارل] پس من بلند شدم و شروع کردم به معرفی خودم.
‫کتی از پشت سرم اومد و یه تابلو گرفت بالا، "آندریا بومن رو پیدا کن."
‫پس اون پشت سرم وایساده بود و تابلو رو نگه داشته بود.
‫و کارل می‌گه، "این داستانیه که دارن برات تعریف می‌کنن،
‫و اینم داستان احتمالی.
‫[پخش موسیقی هیجان‌انگیز]
‫و همه یه جوری به برندا نگاه کردن،
‫"داستان احتمالی چیه، برندا؟" می‌دونی؟
‫[برندا] اون همینجوری شروع کرد به جیغ زدن و داد و بیداد کردن.
‫و من گفتم، "کارل، من امروز حاضر بودم باهاش حرف بزنم،
‫اما نه اگه قراره اینجوری باشه!
‫[کارل] برندا یه کم ناراحت بود، و گفت،
‫"خوبه که شوهرم اینجا نیست."
‫و من گفتم، "خب، انتظار داری چی بگم؟"
‫ما سابقه‌ش رو می‌دونیم.
‫ما می‌دونیم که اون پنج سال تو زندان بود
‫به خاطر تلاش برای تجاوز به یه دختر ۱۸ ساله با اسلحه.
‫"ما قراره چی فکر کنیم؟"
‫و جوابش این بود، "خب، من یادم نرفته که اون چی کار کرد،
‫اما من اونو می‌بخشم، و به عهد و پیمان ازدواجم پایبندم.
‫دیگه نمی‌تونم جلوی خودمو بگیرم.
‫پس من همینطوری از اتاق زدم بیرون.
‫[برندا] رفتم جلو. شمعم رو گرفتم.
‫روشنش کن
‫و من با خودم گفتم، "خب، اینجا کی مادر بهتریه؟"
‫"اون حتی حاضر نیست برای دخترش روی صحنه بره؟"
‫اه... من... من نتونستم. نتونستم تو اتاق باهاش باشم.
‫سوار ماشین شدم و جیغ کشیدم مثل اینکه تا حالا اینجوری جیغ نکشیده بودم.
‫[موسیقی محو می‌شود]
‫[کتی] کارل خیلی چیزا رو از من تحمل کرد.
‫من مثل آتیشم. اون مثل یخه.
‫و این چیزاست که باعث میشه عقلت سر جاش بمونه،
‫که یه نفر رو داری که تحملت می‌کنه
‫داری دیوونه می‌شی، می‌دونی؟
‫وقتی باید با زندگی تو این دنیای گمشده‌ها کنار بیای،
‫تو واقعاً یه برنامه مشخص داری.
‫-[موسیقی دراماتیک پخش می‌شود] -[کتی] من کندم، ولی مصمم هستم.
‫تو با جامعه صحبت می‌کنی.
‫با آدمایی که می‌شناخت صحبت کن.
‫شنیدم که میگن یاغیه.
‫آره، اینجوریه که من الکسیس رو می‌بینم، به عنوان یه شورشی.
‫نمی‌خوام مثل بقیه باشم.
‫"من خودم یه آدم مستقل هستم."
‫می‌دونی، به نظر میاد خون خودمه. [خنده]
‫[لیندا] آره؟
‫[کتی] این کاریه که من و کارل تو اون ده سال انجام دادیم.
‫ما خبر رو پخش کردیم.
‫دنیس ما رو حس کرد. اون ما رو اون بیرون حس کرد.
‫می‌دونست که ما اون بیرون دورش هستیم.
‫فکر کنم واقعاً مسیرش رو عوض کرد.
‫کل این تحقیقات پیش رفت.
‫اولین باری که یه پوستر دیدم، وقتی بود که تو اینو شروع کردی.
‫منظورم اینه که، صورتش رو فراموش نمی‌کنی.
‫از شکل صورتت خوشم میاد و چشمهات خیلی شبیه آندریاست.
‫خیلی شبیه توئه.
‫[کتی گریه می‌کنه]
‫- مرسی بابت اون. مرسی. - آره.
‫[ادوارد] می‌دونی، حرف زدن با کسایی که واقعاً الکسیس رو می‌شناختن
‫فقط باعث میشه واقعی‌تر به نظر بیاد.
‫می‌دونی، بیشتر از یه عکس روی یه پوستر.
‫[همهمه نامشخص]
‫[Cathy] تو زیبایی.
‫-بیا اینجا. -[متا خندیدن]
‫[کتی] من همون لحظه اول با متا ارتباط برقرار کردم.
‫من می‌دونم که اون وقتی اون دختر شش ساله بود، دزدیدش.
‫اون یه جورایی منو تشویق کرد.
‫من از قبل عصبانی و با انگیزه بودم،
‫اما وقتی با متا آشنا شدم، حس کردم دو برابر شدم.
‫ما تو اون سطح با هم ارتباط برقرار کردیم.
‫[متا] مثل یه ارتباط روحی می‌مونه.
‫من همیشه بهش میگم مامان روحی. [خنده]
‫و من عاشقشم، و فکر نمی‌کنم هیچ‌کدوم از اینا
‫بدون اون اتفاق نمی‌افتاد.
‫[Carl] اوه، حالا درست شد. الان می‌خواد...
‫اول می‌ریم دبیرستان همیلتون؟
‫[کارل] اول میریم خونه بومن.
‫[کتی] اوه، باشه.
‫من و کارل، یه ماشین می‌گرفتیم،
‫ما می‌رفتیم به هر جایی که بومن زندگی کرده بود،
‫دارم دنبال چیزی می‌گردم که حس کنم ثابتش کرده باشم
‫دنیس بومن مسئول قتل دختر منه.
‫[کارل] حالا، به راست نگاه کن اونجا خونه قبلاً بود.
‫[کتی] آره.
‫[کارل] همین‌جا.
‫[کتی] این خونه‌ایه که الکسیس توش زندگی می‌کرد، ولی خرابش کردن.
‫[پخش موسیقی هیجان‌انگیز]
‫[کتی] دنیس و برندا به ملکی که الان توش زندگی می‌کنن نقل مکان کردن،
‫تقریباً بلافاصله بعد از اینکه الکسیس ناپدید شد.
‫که خیلی نزدیک به خونه‌ی اولی هست.
‫خیلی عجیب بود که از اون گوشه جابجا شدن
‫چون فکر می‌کردیم، "اگه برگرده چی؟"
‫میدونی، "کجا می‌ره؟"
‫[کارل] ایناهاشون.
‫[کتی] اون خونه‌ست.
‫بومن‌ها اونجا زندگی می‌کنن.
‫اوه، یکی خونه‌ست.
‫بزن اونور خیابون، کارل.
‫[صدای کنده شدن ولکرو]
‫تو شلیک کن. من نگاه می‌کنم.
‫اوه، باشه.
‫[کتی] اگه کسی شروع کنه به نگاه کردن،
‫«چه خبر شده اینجا؟» کارل می‌تونست زانو بزنه و بگه،
‫می‌خوای باهام ازدواج کنی، می‌دونی؟
‫بزن بریم اون پهپاد رو به پرواز دربیاریم.
‫[صدای موتور]
‫[کتی] آره.
‫بیا اینجا، کوچولو. اونجاست. خب.
‫همه شواهد فقط به دنیس اشاره می‌کنن.
‫می‌تونستم توی وجودم حسش کنم.
‫و من داشتم به حیاط پشتی دنیس بومن وسواس پیدا می‌کردم.
‫[کارل] الان گرفتم.
‫[کتی] برو اون پایین... همونجا.
‫- [کارل] آره. - داری روزمو می‌سازی، رفیق.
‫[پخش موسیقی غمگین]
‫[کتی] خب، این حیاط پشتی دنیس بومنه.
‫و من گوگل ارث رو می‌شناختم، و فقط شروع کردم به نگاه کردن به ملک بومن‌ها.
‫و یه چیزی تو پشت اون خونه بود که منو وادار کرد، مثل اینکه،
‫«اون چیه؟»
‫اولین باری که دیدمش حدود سال ۲۰۱۱ بود.
‫اون چیزی که بیضی شکل بود. بعدش اونم رفت.
‫و بعدش فقط زمین بود.
‫آره، به نظر میاد اونجا سیمان هست.
‫ولی نگاه کن کارل. یه چیزی اونجاست.
‫اون چیه؟
‫چرا هی عوض میشه؟
‫این یعنی چی؟
‫حتما یه چیزی رو قایم کرده. چی رو قایم کرده؟
‫[موسیقی دلهره‌آور پخش می‌شود]
‫[کتی] دخترم، توی حیاط پشتیه.
‫[کارل] شک دارم که بقایای اونو اونجا گذاشته باشه
‫چون وقتی آندریا ناپدید شد، اون یه جای دیگه زندگی می‌کرد.
‫با توجه به اینکه یه منطقه جنگلی درست اون طرف خیابون خونه بومن بود
‫جایی که اون موقع زندگی می‌کردن، واضح‌ترین نتیجه،
‫اگه اون کشتش، بدنش رو هم برد
‫و اون رو تو اون منطقه جنگلی انداخت.
‫و کتی هی می‌گه، "نه، اون تو حیاط پشتی خونش دفن شده."
‫اما نمی‌تونم بفهمم چطور می‌تونسته اونو بکشه و بعد...
‫پنج، شش ماه بعد جسدش رو تو اون حیاط پشتی گذاشت.
‫ولی اون مطمئنه.
‫[کتی] دخترم اونجاست.
‫[موسیقی محو می‌شود]
‫[کتی] اگه بیای اینجا...
‫همونجا. احتمالاً ۲۰ فوت پشت خونه‌ش.
‫-[موسیقی پرتنش در حال پخش] -[نفس کشیدن]
‫بهش نگفتم که دیوونه‌ست یا اینکه نظریه‌اش احمقانه‌ست.
‫من... من فقط یه جورایی باهاش کنار اومدم.
‫[کتی] من تازه مطمئن شدم که اون حس می‌کرد صاحبشه.
‫و حق داشت بکشدش. و حق داشت دفنش کند.
‫و می‌خواست نزدیکش نگهش داره.
‫منظورم اینه که این خیلی دور از ذهنه، ولی جور درمیاد.
‫ثابت کن که اشتباه می‌کنم، دنیس. بیا، ثابت کن که اشتباه می‌کنم.
‫من می‌دونم چیکار کردی، دنیس بومن.
‫[صدای غرش موتور کامیون]
‫و می‌دونم چرا این کار رو کردی.
‫[کتی عصبانی]
‫[کتی] من به پلیس زنگ زدم و گفتم،
‫«مجوز بازرسی بگیر. جسدش تو حیاطه.»
‫نمی‌تونی همین‌طوری بری حیاط کسی رو بکنی چون مامان یه حسی داره، می‌دونی.
‫اما دنیس بومن در صدر لیست مظنون‌ها بود.
‫[کارآگاه هاوردینک] ولی هیچ شاهدی نداشتیم که بگه اون کاری کرده.
‫نمی‌دونستیم زنده‌ست یا مرده.
‫وقتی شروع کردیم باهاش ملاقات کردن، یه کم سرد و بی‌تفاوت بود.
‫اون همیشه هرگونه دخالتی رو انکار می‌کرد.
‫[Dennis] ما هیچ نقشی تو ناپدید شدن آندریا نداشتیم.
‫به قرآن قسم می‌خورم
‫[کارآگاه هاوردینک] خیلی وقته که از آندریا خبری نیست و کسی ندیده‌ش.
‫فکر می‌کنم که اون مرده.
‫[دنیس] من خیلی وقته این فرض رو داشتم.
‫-اما تو نمی‌تونی ثابتش کنی. - [کارآگاه هاوردینک] من نمی‌تونم ثابتش کنم.
‫چه‌قدر باید احساس درماندگی کرده باشن، نه؟
‫بهت بگم، واقعاً احساس بیچارگی می‌کردم.
‫[پخش موسیقی هیجان‌انگیز]
‫ولی من فقط گفتم، "می‌خوام اون لعنتی رو بگیرم."
‫پس رفتم سراغ بیلبورد.
‫بیلبورد می‌زنه تو صورتشون، نه؟
‫اون تو جاده اصلی بود که از جایی که دنیس زندگی می‌کرد می‌رفت.
‫داشتم اذیتش می‌کردم.
‫تو می‌دونی که من می‌دونم، دنیس. تو می‌دونی که من می‌دونم.
‫حالا همه می‌فهمن.
‫[کیم] دمش گرم که داره اینو راه می‌اندازه تا جواب‌ها رو پیدا کنه.
‫این فوق‌العاده‌ست که این کار رو کرد و اینقدر تلاش کرد.
‫[کتی] من تو فیسبوک دنبالش می‌کردم.
‫کارمای بدت داره پشت سرت نفس می‌کشه، دنیس بومن،
‫و هیچ‌وقت اسمت رو فراموش نمی‌کنه.
‫[تهیه‌کننده] هیچ وقت نگران نیستی که چیزایی مثل اینو پست می‌کنی؟
‫نه. هرگز. هرگز.
‫فکر نکنم دنیس بومن انقدر شجاع باشه که بیاد سراغ کسی.
‫رو در رو باهاش، می‌دونی.
‫[موسیقی هیجان‌انگیز اوج می‌گیرد]
‫[کارآگاه فولر] تا حالا کسی بهت همچین اتهامی زده بود؟
‫[دنیس] نه
‫[آهی می‌کشد] گند بود، و داشت به همه می‌خوروندش.
‫و اون هنوز داره بهش غذا می‌ده.
‫تنها دلیل اینکه پوسترها رو زدن، فقط برای اذیت کردن ما بود.
‫[کارآگاه فولر] هیچکدومشون رو گرفتی؟
‫[دنیس] نه. می‌خوام پیداش کنم.
‫[کارآگاه هاوردینک] یعنی، کتی هر روز براشون نامه می‌نوشت.
‫اون روزی چند بار زنگ می‌زد.
‫[کتی] یه بار بهشون زنگ زدم، و البته که دستگاه جواب داد.
‫و من همین‌طور بهشون گیر میدم تا وقتی که این دستگاه بگه "بیپ."
‫منم سریع بهشون زنگ زدم و حسابی حالشونو گرفتم،
‫و دستگاه گفت: "بیپ." و من بلافاصله بهشون زنگ زدم.
‫"بیپ." می‌دونی هفته بعد تلفنشون رو قطع کردن؟
‫[کتی می‌خنده]
‫[کارآگاه هاوردینک] کتی ممکنه خیلی نزدیک به عبور از بعضی خطوط بوده باشه.
‫این قطعاً باعث شد که یه قدم عقب بریم
‫و آرومشون کن.
‫[کتی] برندا به کارآگاه هاوردینک زنگ زد.
‫گفت، "برندا بهم گفت اگه دوباره بهش زنگ بزنی،
‫می‌خواد ازت به جرم آزار و اذیت شکایت کنه.
‫من بهش نمی‌گم آزار و اذیت. من بهش می‌گم پشتکار و استقامت.
‫و یه پیت بول با رژ لب.
‫درسته.
‫[Dennis] بچه‌شو ول کرد، و طوری نشون می‌ده که،
‫"اوه، بچه بیچاره من. و ما اونو به این هیولاها سپردیم."
‫باید ثابت می‌کرد که کار اون نبوده، یا من می‌تونستم وایسم و داد بزنم
‫برای بقیه عمرم.
‫می‌خوای چیکار کنی؟
‫[صدای کلیک موس]
‫[کتی] ما بی‌خیالش نمی‌شیم. و قراره هلش بدیم، هلش بدیم، هلش بدیم.
‫[پخش موسیقی هیجان‌انگیز]
‫[موسیقی محو می‌شود]
‫[پخش موسیقی غمگین]
‫[کتی] من یه میز کوچیک اینجا توی اتاق نشیمن گذاشته بودم،
‫و اون اوایل صبح بود،
‫و داشتم سعی می‌کردم که صفحه فیسبوک رو یه کم بیشتر بسازم.
‫و فکر می‌کردم که هیچ‌وقت هیچ اتفاقی نمی‌افته.
‫[تلفن همراه زنگ می‌زند]
‫[کتی] و تلفن زنگ خورد، من جواب دادم، متا بود.
‫اولین چیزی که متا گفت این بود: "گرفتنش."
‫یکی از فیسبوک بهم پیام داد که با همسایه دوسته.
‫اونا گفتن، "اونا تو ملک بومن هستن."
‫"و کلی ماشین پلیس تو حیاطش پارک شده."
‫-[آژیرها زوزه می‌کشند] -[کتی] و من فقط گفتم، "بالاخره..."
‫"...اونا می‌خوان دنیس بومن رو به خاطر قتل دخترم متهم کنن."
‫[پخش موسیقی پرتنش]
‫[دنیس، به خودش] یهویی شش تا پلیس ریختن سرم.
‫منو کوبید به پنجره و گفت دستگیرم.
‫به من نمی‌گن برای چی.
‫من دخترم رو نکشتم.
‫هیچ راه لعنتی‌ای وجود نداره.
‫سی و یک سال پیش او از زندگی ما رفت.
‫ما هیچ ایده‌ای نداریم که اون کجاست.
‫من دخترم رو نکشتم.
‫[ستوان اسکوییرز] صبح بخیر، آقای بومن.
‫من ستوان اسکوییرز هستم و این هم کارآگاه اسمیت.
‫می‌دونی چرا اینجاییم؟
‫اصلاً نمی‌دونم.
‫-[ستوان اسکوییرز] هیچی؟ -هیچی.
‫[ستوان اسکوییرز] منتظر من بودی.
‫می‌خوای بهم بگی چرا دستگیر شدم؟
‫[ستوان اسکوییرز] حتماً، می‌خوام بهت بگم چرا دستگیر شدی.
‫من همون کسی‌ام که همیشه حواست بهش بوده
‫منتظر بودی که بیشتر عمرت رو نشون بدی.
‫و حالا اینجاست.
‫چشات خوبه؟
‫آره، یه جورایی.
‫آخ جون، پس تو یه پلیس از نورفولکی.
‫[ستوان اسکوییرز] درسته.
‫تو به خاطر قتل سال ۱۹۸۰ دستگیر شدی
‫وقتی زن اون خلبان جنگنده رو تو ویرجینیا کشتی.
‫تو عقلتو از دست دادی.
‫به همین خاطر اینجاییم.
‫[موسیقی محو می‌شود]
‫[پخش موسیقی تیتراژ پایانی]
‫[موسیقی محو می‌شود]